«قیامت بود»؛ مردم، این عبارت مرسوم را در محاورات عامیانه و روزمره برای بیان اوج شگفتی خود از تکرار، فراوانی و کثرت یک رخداد به کار میبرند.
روایت این چند روز که در ایران و عراق گذشت؛ از تهران تا جمکران، از جمکران تا قم، نجف و کربلا و سرانجام تا مشهدالرضا(ع) مصداق گویای دیگری بود از محشر و رستاخیز مردمی که گویی دوباره دمیدن بر صور انقلاب ۵۷ خود را شنیده و در هُرم طاقتفرسای تابستان به خیابان آمده بودند تا قیامتی دوباره برپا کنند.
مردمِ مبعوثشده، آینهاند
دنیا در چند دهه گذشته، روایتهای پرتکرار اینچنینی را از مردم مبعوثشده سراغ دارد؛ از قیام مردم در نیمه خرداد ۴۲، پیروزی انقلاب اسلامی، حضور حماسی در هشت سال دفاع مقدس، تشییع باشکوه بزرگان انقلاب و شهدا، حضور در جنگ تحمیلی دوم و سوم، شرکت در تجمعهای بیدریغ شبانه و حالا شکوه وصفناپذیرشان در تشییع و تدفین بزرگمرد آزادهای که وجدان تاریخ بر صلابت و رشادت بیمثالش گواهی خواهد داد.
آنچنان که آن فرزانه همیشه جاوید، خود نیز این واقعیت را میدانست. آنجا که پس از شکست کودتای آمریکایی-صهیونی در دی سال گذشته و حدود یکماه پیش از شهادت خود فرموده بود: «به توفیق الهی اگر چنانچه حادثهای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد».مردم برانگیخته و جانفدا، این بار نه برای وداع؛ که آمده بودند دلهای تشنه خود را با عطری که ۳۶ سال از حسینیه امام خمینی(ره) به مشام میرسید سیراب کنند و بهراستی که چه حظی میبرند آنها که معنای این عشق و جلوههای بینظیر از دلدادگی تمامنشدنی این روزها را میفهمند.مردمِ مبعوث شده، آینهاند، مظهری از انعکاس آموزههای بیپایان خردمندی که خواب را از چشمان سیاهدلان دوران ربوده است.
راز آگاهی، بیداری، بعثت و رستاخیز مردم
«رستاخیز شگفتانگیز و بهیادماندنی ۴۰روزه ایران»؛ این عبارت را که رهبر شهید انقلاب در پیام خود به مناسبت سالگرد رحلت بنیانگذار کبیر انقلاب، درباره مردم ایران بیان فرموده بودند؛ یکبار دیگر با حضور آگاهانه در آیین تشییع و تدفین خود ایشان همچون میراثی به یادگار مانده و بسان ثمرهای از شجره طیبه و تنومند انقلاب اسلامی تکرار شد.
اما بهراستی راز این آگاهی، بیداری، بعثت و رستاخیز هر از گاه مردم در چیست؟ چرا و چگونه مردم ایران مبعوث شده و خالق ماندگارترین صحنهها در قاب تاریخ میشوند؟
رهبر شهید انقلاب چرایی برانگیختگی مردم را در مشارکت و میدان دادن به آنها از سوی امام راحل(ره) در تصمیمها تبیین و تعریف میکنند؛ میدانی که با اعتماد به خِرَد پیران و همت و دانش جوانان در هم میآمیزد و نقش رهبری جامعه را با نگاهی پدرانه به آحاد جامعه ایفا میکند.
«اگر نظام جمهوری اسلامی و این انقلاب بزرگ و جهانی را و رستاخیز عظیمی که در دنیا به وجود آمده و رستاخیز عظیمتری که در درون انسانها پدید آمده و این تحولی که مسها را طلا کرده است، کلمه طیبه و شجره طیبه بدانیم -که هست- ریشه این شجره طیبه، همینشخصیت عظیمی است که همه چیز از او رویید. او بود که این درخت مبارک را رویاند. او همه چیز بود، و اگر نبود، ما هیچ چیز نداشتیم». ۲۸/۴/۱۳۶۸ «مهمترین کاری که امام بزرگوار ما کرد، این بود که به انگیزهها و احساسات مردم میدان داد؛ حضور مردم را ممکن کرد». ۲۷/۱۲/۱۳۸۰فراهم کردن زمینههای حضور آحاد مردم در میدان، حس اعتماد به نفس و باور به «توانستن» را در میان آنها تقویت میکند. اینجاست که آنها نیز در عین وجود چالشهای متفاوت اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی همچنان خود را متعهد به حمایت از رهبر و پاسداری از کیان کشور میدانند.
«در طول این سالهای متمادی، دولتهای گوناگون و ذائقههای سیاسی گوناگون بر سر کار آمدند - چه در مجلس با سلایق سیاسی مختلف، چه در قوه مجریه - بعضیها حتی با اصول نظام زاویه هم داشتند؛ لیکن ظرفیت عظیم نظام، بدون اینکه ناشکیبایی نشان بدهد، توانسته است همه این مسائل را از سر بگذراند؛ توانسته است همه این مشکلات را در خود حل و هضم کند؛ بهخاطر حضور مردم، به خاطر ایمان مردم، به خاطر پایبندی مردم به نظام اسلامی؛ یعنی خودشان را صاحب کشور دانستن. در گذشته همیشه میگفتند کشور صاحب دارد؛ منظورشان این بود که فلان امیر و فلان حاکم و فلان سلطان صاحب کشور است! مردم نقشی نداشتند، کارهای نبودند. امروز به برکت انقلاب اسلامی، مردم میدانند کشور صاحب دارد؛ صاحب کشور هم خود مردماند». ۲۰/۷/۱۳۹۰ «مسئله اصلی، کلید اصلی، اینجاست: حضور مردم در همه مسائل، حلکننده مشکلات است. آن چیزی که حضور مردم را تأمین بکند، مردم را تشویق به حضور در عرصه و در میدان بکند -میدانهای مختلف مورد ابتلای کشور- مغتنم است و حضور مردم هیچ جایگزین دیگری ندارد؛ هنر اصلی انقلاب هم همین بود؛ هنر اصلی انقلاب این بود که جمهور مردم را از یک مجموعه و توده منفعل و مصرفی و فاقد یک نگاه ملی و عمومی، تبدیل کرد به یک مجموعه پرانگیزه، علاقهمند، همتدار، هدفدار، آرمانخواه و وارد میدان کرد». ۱۲/۵/۱۴۰۰ رهبری خردمند انقلاب میدانستند در عین تکیه بر ظرفیتهای نظامی، موقعیت منحصر بهفرد جغرافیایی و دیگر امتیازات کشور؛ باز هم مانایی، اقتدار و توان نه گفتن به قدرتهای استکباری زر و زور جز با تکیه بر مردم و مشارکت آنها در تصمیمگیریها میسر نیست. میدانستند «ایران قوی» را آرای مردم و بهرهمندی از نقش فعال آنها در تمامی شئون خواهد ساخت.
«این قوت کشور و ایران قوی یک شعار عمومی است، این را همه قبول دارند؛ آن کسی که بنده را هم قبول ندارد، شعار ایران قوی را قبول دارد. مسلماً ایران قوی بهتر از ایران ضعیف و ناتوان و توسریخور است؛ ایران قوی، ایران عزیز و دارای عزت. خب حالا این قوت را چه کسی به ایران میبخشد؟ همانطور که عرض کردیم، ملت؛ ملت هستند که این قوت را به کشور میبخشند و حضور ملت و مشارکتشان هم -اصل مشارکتشان، اندازه مشارکتشان- مسلماً در این قوت ملی تأثیر دارد». ۱/۱/۱۴۰۰ «دشمن در این جهت بسیار فعال و پرکار است؛ بسیار پرکار است. فهمیدهاند که علت پیشرفت ایران، علت عزتیابی ایران، علت مطرح شدن ایران به عنوان یک قدرت شاخص در این منطقه، علت پیدا شدن اینهمه عمق راهبردی برای کشور ــ این نیروهای مقاومت در سراسر منطقه، عمق راهبردی نظام جمهوری اسلامیاند ــ علت همه اینها حضور مردم ایران در صحنه است. اگر جنگ تحمیل میکنند، دشمن در جنگ شکست میخورد؛ اگر حمله کودتایی میکنند، شکست میخورد؛ اگر حمله امنیتی میکنند، شکست میخورد؛ علت این است که مردم در صحنه حاضرند». ۱۹/۱۰/۱۴۰۲ رهبر شهید انقلاب راز عزت انقلاب را در عزیز دانستن و عزتمند بودن صاحبان اصلی انقلاب یعنی مردم میدانستند. مردمی که با تکیه بر داشتههای خویش و با تأسی از آموزههای دینی و باورهای اعتقادیشان همچون رهبر خود از تهدیدهای دشمن نهراسیدند و برای نیل به آرمانها و پایداری آن از جان عزیز خود، عزیزان و فرزندان عزیزشان نیز گذشتند.
«انقلاب با کودتا به وجود نیامد، با حرکت نظامی به وجود نیامد؛ مثل بعضی از انقلابها که یک عده افسر نظامی رفتند یک حکومتی را برداشتند، حکومت دیگری به جایش گذاشتند؛ نه، این انقلاب بهوسیله مردم به وجود آمد؛ با عزم مردم، با نیروی انقلاب مردم، با ایمان مردم به وجود آمد؛ با همین نیرو از خود دفاع کرد، با همین نیرو هم باقی ماند و ریشه دواند. این مردم بودند که نترسیدند؛ این مردم ایران عزیز بودند که ایستادگی کردند و مصداق این آیه شریفه شدند: اَلَّذینَ قالَ لَهُمُ النّاسُ اِنَّ النّاسَ قَد جَمَعُوا لَکُم فَاخشَوهُم فَزادَهُم ایمانًا وَ قالُوا حَسبُنَا اللهُ وَ نِعمَ الوَکیل. مدام تهدید شدیم، مدام گفتند حمله میکنیم، مدام گفتند تحریم میکنیم، مردم نه از تهدید نظامی ترسیدند، نه از تحریم ترسیدند، نه از تحریم فلج شدند؛ نترس، شجاع، سربلند، حرکت را ادامه دادند؛ از این پس هم باید همین باشد». ۱۴/۳/۱۳۹۵ «شما میبینید که برخی از سیاستمداران غربی و بهخصوص برخی از سیاستمدارهای پشت پرده آمریکایی تحلیلهایی میکنند - که خب، بعضاً منتشر هم میشود، به رسانهها منتقل هم میشود - و میگویند: نظام جمهوری اسلامی ایران به این آسانیها و به این زودیها تکانبخور نیست. چرا این حرف را میگویند؟ برای خاطر اینکه میبینند این نظام، متکی به مردم است؛ سرّش فقط این است؛ والّا اینکه خیال کنیم که حالا در رأس نظام زید وجود دارد یا عمرو وجود دارد، اینها در مقابل عظمت حضور مردم و پشتوانه نظام، در واقع هیچ است؛ شبیه هیچ است». ۸/۳/۱۳۹۲
تشییعها پرمعنا میشوند
مردم خوب، نجیب، قدردان و مبعوثشده با حضور میلیونی خود، برگ دیگری را به دفتر پرافتخار این سرزمین افزودند. بیادعا آمدند، اشک ریختند و عزیز دوستداشتنیشان را تا مضجع منور امام نور بدرقه کردند. آمدند تا حضور پرمعنایشان، پیام گویایی باشد برای تکریم و قدردانی از تمام آنهایی که برای مانایی این خاک همچون کوه ایستادند.
«هر وقتی که نظام احتیاج به حضور مردم داشت، بدون اینکه کسی به آنها بگوید، خودشان حضور پیدا کردند. تشییع جنازه شهید سلیمانی یادتان هست یا همین تشییع جنازه دو سه روز پیش در اصفهان؛ اینها خیلی پُرمعنا است، اینها جهتگیریها را نشان میدهد، راه را به ما نشان میدهد. این میهمانی غدیر در تهران حادثه عجیبی بود؛ و کارهایی از این قبیل که [مردم] همیشه بودهاند. اینها نباید از یاد برود. یاد شهید رجایی و شهید باهنر در هفته دولت یک نمونه است، یک علامت است برای اینکه ما «یاد» را باید گرامی بداریم؛ خود یاد را باید گرامی داشت؛ یاد چیز خیلی مهمی است. این یک کارکرد است». ۸/۶/۱۴۰۱
خدا از شما راضی باشد
...آری؛ راز آگاهی، بیداری، بعثت و رستاخیز هر از گاه مردم و راز خلق ماندگارترین صحنهها در قاب تاریخ را باید در عشق تمامنشدنی مردم به امام بصیر، پدر دلسوز و رفیق روزهای سخت آنها دانست. رفیقی که معنای رفاقت با مردم را خوب میدانست و برای اثبات رفاقتش تا پای جان، چون سرداری بیباک و بیدار همراه آنها رفت. «خدا از شما راضی باشد؛ خوب عمل کردید؛ خوب عمل کردید. در طول این سالها هرجا کشور نیاز داشت، شماها وارد شدید؛ بیمنت، بیتوقع، با بصیرت وارد میدان شدید. ملت عزیز ما خیلی خوب عمل کرد. خداوند انشاءالله توفیقاتش را، رحمتش را، فضلش را بر این ملت نازل کند. سینه سپر کردید، این کشور را شما نجات دادید؛ ملت ایران نجات داد». ۱۹/۱۰/۱۳۹۶
نظر شما